- Hola abuelo, que alegría verte por aquí, ¡vaya sorpresa!.
- ¿Sorpresa?. Pero si xa me viches o outro día pastrán, ¿ou non te acordas?
- Si hombre, pero te fuiste tan rápido
- ¿Cómo no me ía ir oh? Acábasme coa salú, Narciso, ¡acábasme coa salú!
- Bueno, bueno.. no será para tanto hombre, que siempre lo exageras todo
- ¡Me cajina nación que te aproveitou, pero serás valdreu!
- Pero ¿que te pasa abuelo?¿por qué te pones así hombre?
- Que o sei Narciso ¡que o sei!,¡e non te faja-lo parvo eh!
- Ahhhh.. así que la tía Mucha no supo callarse eh.. ja,ja.. si ya me lo sabía yo
- Que tía Mucha nin que carallo oh, ¡ que te vín, burricán !, ¿ou ti pensas que teu abuelo é un jilindras?. ¡Son vello, pero tonto non eh!
- ¿Que me viste?.Ah, pero ¿y donde?
- ¡¡ Narciso !!!, xa me estás faltando ó respeto, ¡¡ tasme chamando burro na cara!!
- Pero abuelo
- Nin abuelo, nin rabo de jaita, eu marcho. Vai pó carallo. Eu viña falar aquí coma os homes, e tí a toca-la pabana.
- Abuelo
- ¡¡ Que non !!, que non hai abuelo que vala, cona. Eu andoche por aquí dando unhas boltas cunha amija que topei do 38. Dentro duns días veño a ver si tes juevos de falar, que senón xa marcho pá casa eh!!
- Abuelo, no entiendo nada
- ¡¡ Non me repliques!! ¡¡ Non me repliques!!
- Bueno, y papá y mamá que, ¿ya lo saben?
- Que han saber oh, que han saber, desjrasiado
- Genial, pues como llegan esta tarde ya se lo dígo yo.
- Caaaaaaaa!!! Nin se che ocurra eh.. ¡¡ Nin se che ocurra!!. ¿Ti queres matar a teu pai ou que?
- Madre mía, pero ¿no será para tanto?
- ¿Que non é pra tanto?, tá visto que non tes cabesiña ninjunha. Deixa anda deixa, que xa llo dijo eu, despasiño, coa caña da Estrada na mesa.
- Hombre, que desilusión.. pues si ves que tal, mejor no le decimos nada.
- ¡Quieto ahí rapás!, que aínda están os collóns na man do capador. Ti deixa a teu abuelo oh, fai favor. E pónteme firme eh, que ajora marcho, pero daquí a tres días volvo e recortámolo traxe
- Ok, lo que tú digas.
- Veña, deica
- ¿Y no quieres tomar nada?
- Non jracias, non teño corpo pa comer ajora. Deica
- Adios
O Narciso queda pensativo:
- Buff, que marrón con el abuelo. Como se puso, madre mía.
DIN-DON
- el timbre, debe ser él, que se habra olvidado algo.
- A ver abue.., ay, perdón, que creí que era otra persona –vaya hembra, mimá
- No pasa nada mi cuate, yo tenía unas palabritas que tener contigo
- Ajá, muy bien. ¿que se le ofrece entonces?
- Se me ofrece ese cuerpesito que tu tienes, que me lo voy comer y a chupetear todito
A Lupe xa entra e pecha a porta, o Narciso acojonado.
- Pero.. ¿ustéd quien es?
- No seas cagón güey, no te me rajes, que soy una amiga, que te quiere contar un cuento, Narciso
O Narciso, recuando, xa casi contra a parede y ela enseñando cacha e peituga -mimá, buff.. pera esta mujer quien es, buaaaaaa… vaya melones.. y me conoce
- ¿Narciso?
- Chsssss, calla, calla pelón.. y deja que la tita Lupe te ponga una vendita en la herida…
E zás.. bótalle a mán os botellíns. O Narciso xa flipando..
- ¡¡ Hijole!!, pero como tienes eso criatura, que me desía la Pilarsita que si eras sarasa, pues vaya sarasa.. jaja..
- ¿Sarasa?… a ver.. ¿que pasa aquí? – e xa aparta o Narciso. ¿Sarasa yo? ¿Pilarcita?.. A ver, ¿esto que es?¿una broma?
- A ver mi niño, que yo vengo a haserte un favorsito, a darte una alegría hombre. Que me dijeron que si eras sarasa y tal. Pero ya veo que no puede ser, tal como te has puesto
- ¿Pero quien te dijo eso?
- La Pilarsita
- ¿Y quien es esa?
- Pues una amiga de tu abuelo, hombre. Y tu abuelo es el que dice que si eres marica, que estaba muy angustiado el viejo
- Bufff.. por eso la bronca. ¿Y porque dice que soy marica?
- Pues porque te vío, enganchadíto a un tío, en el portal
- Joder, joder, joder.. pero si era un repaso del papel. Para el estreno
- Pero ¿que estreno?
- Para el estreno del viernes, una versión para teatro de Fresa y Chocolate
- Ay, pinche vida, que lío.
- Y ahora a ver quien le quita eso al abuelo de la cabeza, madremía. Que si lo fuera no pasaba nada, se lo habría dicho.
- Habla con él, a ver si lo encuentras, que yo ya se lo cuento a Pilar
- Mierda,.., que me acabo de acordar, que vá a decirselo a mi padre. ¡Mierda, mierda, mierda!
Pola súa xenial aportación, este capítulo vai dedicado a Mourón ;-P.
capítulo anterior <——————>capítulo seguinte
estimados colaboradores:
esta vez quedoume un pouco largo de máis, teredes que perdonarme.. ;-D
[...] capítulo anterior: Capítulo XI: Dime o que queiras, que eu enténdoche o que me dé a gana [...]