Unha de amor

GARCILASO EN ORDES

Arregañando os olliños
baixo a porta do tugurio
seguín a aquela jabata
pola pista coma un burro

Ela botouseme a min
eu collina polas cachas
metiume a lingua na boca
e quitou unha ghapada

Dios!! como me pós, becerreiro
dixo ela xa mollada
arrancamos prás butacas
aló no fondo da sala

Co carallo coma un ferro
fun a quitarlle as bragas
pero só palpei matoxeira
e amáis toda encharcada

Menuda veiga, nena !!
Pois foza, cabrón, e cala!!
Púxenme a aquel traballiño
coma quen come unhas fabas

Que fartura de pelaxe!
Que carnes máis adobadas!
non se lavara en tres días
asús!! , polo que cheiraba …

Así e todo prestoume
ai .. e vaia mamada !!
eu xa vivo namorado
da miña xatiña brava

Advertisements

3 comments

  1. Gracias , gracias !! Se é que cando me alcanza o estro poético boto estrofas coma quen lava ….. a próxima prometo non dicir bravadas

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s